Edukacja w Gambii

Konstytucja Gambii stanowi, że podstawowe wykształcenie jest prawem i powinno być bezpłatne, obowiązkowe i dostępne dla wszystkich. Jaka jest rzeczywistość?

Podstawowa edukacja w szkołach publicznych jest darmowa. Jednak konieczność zakupu mundurka, materiałów edukacyjnych oraz dokonania opłaty za egzamin sprawia, że zdobywanie wykształcenia jest kosztownym doświadczeniem dla większości obywateli. Placówki wspierane finansowo przez rząd przyjmują dzieci od 7 roku życia. Aby posłać do przedszkola dziecko w wieku czterech lub pięciu lat, należy mieć na to odpowiednie środki pieniężne. Lekcje w szkołach prowadzone są w języku angielskim. Warunki nauczania zależą od zasobów poszczególnych szkół. Niektóre mają biurka i krzesła, inne wyposażone są w ławki. Na ścianie zwykle wisi tablica, gdzieniegdzie nie ma nic. Niektóre mają toalety dla dzieci, niektóre po prostu dziury w ziemi. To zależy od szczęścia lub zaradności dyrektora oraz personelu – bardzo dużym wsparciem są sponsorzy.

Około 13 roku życia zaczyna się edukacja w wyższej szkole podstawowej.  Pod koniec tego etapu ustandaryzowany egzamin określa, czy uczeń ma kwalifikacje do kontynuowania nauki w gimnazjum. Niestety, wielu uczniów zmuszonych jest zakończyć w tym momencie kształcenie – ze względu na trudności finansowe (każdy kolejny rok przynosi nowe, zwykle coraz wyższe wydatki), niezdanie egzaminu lub rozczarowanie wartością edukacji, spowodowane brakiem pracy nawet dla Gambijczyków, którzy zdali egzaminy na najwyższe oceny. 

Sektor edukacji ma znaczne słabości, które utrudniają świadczenie usług o odpowiedniej jakości. Edukacja przedszkolna nie jest należycie rozwinięta pod kątem programu nauczania pozwalającego nabywać stosowne umiejętności – to ona powinna stanowić solidne podstawy do uczenia się w kolejnych latach. Edukacja podstawowa jest kwestionowana, ponieważ większość dzieci nie osiąga wyznaczonych celów w zakresie kompetencji – weryfikacja odbywa się poprzez krajowy test oceny. System szkolnictwa średniego jest ograniczony do świadczenia usługi, która przygotowuje absolwentów do dalszej edukacji i siły roboczej. Jakość edukacji wykazana w wynikach różnych egzaminów krajowych, zewnętrznych stwarza dodatkowe wyzwania.

Wiele dzieci jest wykluczonych z systemu edukacji z powodu czynników związanych z wyborem między edukacją a pracą na utrzymanie rodziny, normami społecznymi, które kierują małżeństwem dzieci oraz z niepełnosprawnością. Rola chłopców jako przyszłych żywicieli rodziny powoduje, że niektóre rodziny zmuszają nastoletnich młodzieńców do niebezpiecznej podróży do Europy w poszukiwaniu bogactwa – aby zapewnić natychmiastowe wsparcie swoim krewnym. Szkolnictwo średnie dla dziewcząt jest zagrożone w dużej mierze ze względu na wyższą wartość małżeństwa nad edukacją i samorozwojem. Dzieci niepełnosprawne mają ograniczony dostęp do nauczania z powodu zarówno norm społecznych, jak i ograniczeń strukturalnych. 

Źródło: www.accessgambia.com | www.unicef.org