Czas na szkołę!

Mija drugi tydzień naszego misyjnego pobytu w Indiach. Miałyśmy kilka dni na aklimatyzację do nowych dla nas warunków. Upał nas nie rozpieszcza, nasze myślenie musimy przestawić na język angielski i przyzwyczaić się do indyjskich smaków w kuchni indyjskiej. Musiałbyś też przyzwyczaić się do tego, że wszyscy na nas patrzą. Pierwszych kilka dni spędziłyśmy w Chennai i Hyderabad, gdzie czekało nas wspaniałe przywitanie ze strony Biskupa Prakasama i księży z diecezji Nellur. Tradycyjnie zarzucono nam na ramiona szale i kwiaty.

Do Nellur przybyłyśmy 8 dnia naszego pobytu w Indiach. Na rozpoczęcie zajęć z dziećmi czekałyśmy kolejnych kilka dni, ponieważ po krótkiej wakacyjnej przerwie, dzieci wracały do szkoły dopiero 3 października. Nie marnowałyśmy czasu – spędziłyśmy go na poznanie księży oraz sióstr, którzy mieszkają w diecezji Nellur i na zwiedzanie miasta.

 Zaskoczyło nas i zaskakuje nadal każdego dnia, ciepłe przyjęcie z jakim spotykamy się w każdym nowym dla nas tutaj miejscu. Nie jesteśmy nikomu obojętne i anonimowe. Ludzie są otwarci i dobrzy. Wiele osób, nawet zupełnie nam nieznanych, pyta nas o samopoczucie, o nasze wrażenia z pobytu tutaj. Czujemy się tutaj wyjątkowo, niemal jak w domu.

Również w szkole zostałyśmy wspaniale przywitane, tradycyjnie w indyjskim stylu, podczas codziennego porannego apelu. Dyrektor szkoły – siostra Shanti – przedstawiła nas wszystkim nauczycielom i uczniom.

 A dzieci ? Codziennie nie możemy nadziwić się ile w nich radości! One chyba nigdy nie są zmęczone. Zawsze znajdują w sobie siłę na zabawy i naukę z nami. W szkole spędzamy znaczna część dnia. Zajęcia trwają długo, bo od godziny 9:00 aż do 16:15 od poniedziałku do soboty. Codziennie 8 przedmiotów, w tym od 3 października język angielski z nami. Klasy są bardzo liczne, niekiedy nawet 40 uczniów w jednej sali.

Dlaczego tutaj jesteśmy? Nie potrzebujemy właściwego powodu, żeby pomagać innym. Wystarczy zauważać, tych którzy cierpią, tych którzy mają gorzej, tych którzy mają mniej niż my, a tak naprawdę są szczęśliwi. Nie trzeba czekać do momentu, by móc powiedzieć: „Teraz mam pieniądze, więc mogę pomagać”. Bo pieniądze nie są potrzebne by pomagać. Jesteśmy tu i teraz, właśnie dzisiaj. Więc jeśli chcesz zrobić coś dobrego, zrób to dzisiaj 🙂

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”165″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”20″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Pokaz zdjęć]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”1000″]

Indie -Praca wychowawcza w Diecezji Nellore 2017

Październik 10th, 2017 View Profile

Projekt jest kolejnym etapem naszej działalności edukacyjnej i wychowawczej w południowo – wschodnich Indiach. Marta Jerzyk i Judyta Malicka realizują długoterminową misję wśród dzieci i młodzieży Diecezji Nellore. Wolontariuszki pracują w przedszkolu i szkole ucząc języka angielskiego i prowadząc popołudniowe zajęcia dodatkowe.
Marta Jerzyk – nauczycielka i terapeutka osób z niepełnoprawnością. Niezależnie od pogody wszędzie dojedzie rowerem. Kocha podróże poza utartym szlakiem. Niepoprawna marzycielka.
Judyta Malicka – studentka ekonomii. Inwestuje i śledzi aktualne trendy rynkowe. Entuzjastka wieczornego biegania w blasku księżyca. Wędruje nie tylko palcem po mapie. Nowe wyzwania jej niestraszne.