Lekcja 9: Spójrz, jak wszystko się niezmiennie zmienia, nigdy dosyć tego zachwycenia… *

więc chodź, pomaluj mój światNieustanne podróże samochodem (po jakże przyjemnych etiopskich drogach-niedrogach) są doskonałą okazją do zapoznania się ze światem. Towarzyszem moim był ostatnio Zbigniew Wodecki. A raczej jego repertuar, skradziony Ewie 🙂 . Okropnie mi brakuje polskich melodii i języka. Całodzienne wojaże znakomicie mi jednak wynagradzają te tęsknoty.

Oglądam więc sobie ten świat przez zakurzone okna naszego wiecznie psującego się samochodu  i dochodzę do wniosku, że fajnie jest go odkrywać z kimś. Obserwować ten padół ziemski z drugą osobą i czasami spojrzeć na niego przez inny pryzmat. Zachwycać się niezmienną zmiennością i zmienną niezmiennością. Zwyczajne niekiedy może stać się nadzwyczajne, a nieprawdopodobne spowszednieć. Trzeba tylko ująć je z właściwej perspektywy. Na przykład ten nieszczęsny samochód. Zadziwiające jest, z jakim spokojem o. Józef podchodzi do kolejnej awarii; zdumiewające, że w ogóle docieramy do kolejnego celu kolejnej podróży. Niezwykły jest również stosunek abby do wszelkich braków, jakich doświadcza; jego uśmiech do warunków, w jakich służy (warto dodać, że mieszka w buszu 😉 ). Ot, krótki obrazek z życia.

„Abba Józef próbuje nas zachęcić do powrotu do jego misji:

– Musicie tu przyjechać w przyszłym roku. Ja mam tu wszystko, czego potrzeba. Network i… network… i…

– Network? – pytam z udawaną powagą.

– Tak! – radośnie przytakuje ksiądz.

– Nie – z przekąsem dopowiada ojciec Gabriel. – Dziś sieci nie ma.

– No dobra, to nie mam nic… – abba Józef kończy wszelkie dyskusje, opierając swoją głowę o blat stołu w jadalni. My wybuchamy śmiechem”.

Patrzę na niego i uczę się pokory. I pogody ducha. Stara się, jak może, dla swojej wspólnoty i dzieci. A kiedy nie może, to też się stara :). I choć niekiedy wydaje się zmęczony tymi wszystkimi przygodami, to dalej ufnie podąża swoją ścieżką. Bo nie trzeba mieć światła, zasięgu, sklepów czy innych wygód, żeby zachwycić się codziennością. Trzeba tylko umieć patrzeć. Oglądać świat z tymi, którzy są obok. Przechwycić ich sposób przeżywania otaczającej nas rzeczywistości. Wtedy więcej się zobaczy… Więc spójrz, jak wszystko się niezmiennie zmienia. Nigdy dosyć tego zachwycenia 🙂 .

Zachwycona Aga

 

PS * Por. Zbigniew Wodecki, Z Tobą chcę oglądać świat 😉

PS 2 Hagirso w tym tygodniu zmienił imię. Plemię Oromo przechrzciło go na Gammadę 🙂 . Radość została ta sama.

Paula Łuszczek

Paula Łuszczek

Sierpień 19th, 2015 View Profile

Koordynator wolontariuszy w SWM Wrocław. Absolwentka biotechnologii, zarządzania i pedagogiki. Brała udział w projektach misyjnych w Ghanie, Liberii, Etiopii i na Syberii. Hobby: rower, fotografia i puzzle :) Motto: "Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia!"