FIRE FALL ON ME!

Na naszym ostatnim spotkaniu swoją obecnością zaszczycił nas ks. Gianni, z głównego Sektora Misyjnego Salezjanów w Rzymie.

Na początku wspólnie pomodliliśmy się brewiarzem, tym razem (ze względu na barierę językową) w j. angielskim. Następnie każdy z nas się przedstawił i powiedział od jak dawna działa w grupie wolontariackiej.
W związku z tym, że ks. Gianni chciał poznać nas od „środka”, Paula opowiedziała o tym jak działa nasz oddział. Czym zajmujemy się na co dzień, w jaki sposób wolontariusze odbywają formację a także pokrótce w liczbach przedstawiła ilość projektów zrealizowanych do tej pory i liczbę wolontariuszy, którzy zostali posłani.

Następnie ks. Gianni powiedział, że wszystko to, czego się spodziewamy i czego pragniemy nie dorówna temu, co zastaniemy na misjach. Opowiedział też o swojej 32-letniej pracy w Kenii i w Tanzanii, gdzie był Inspektorem we Wschodniej Afryce, a także o krótkiej wizycie w Sudanie Południowym, gdzie warunki są naprawdę ciężkie. Nauczył nas krótkiej, ale zapadającej w pamięć piosenki i chętnie odpowiadał na nasze pytania.
Swoją otwartością, radością i zrozumieniem podbił nasze serca!   

Na koniec podzielił się z nami słówkiem na dobranoc, które zrobiło na nas niesamowite wrażenie.

To była bardzo ubogacająca wizyta i mamy nadzieję, spotkać się jeszcze nie raz!

M. K.

Autoprezentacja – czyli jak się sprzedać

Podczas ostatniego spotkania prowadzonego przez Agnieszkę, poruszyliśmy bardzo ważny temat autoprezentacji. Poznaliśmy sposoby jak prawidłowo przemawiać przed ludźmi i w jaki sposób się do tego przygotować.
Jest to bardzo przydatna umiejętność dla nas ze względu na Niedziele Misyjne i animacje, podczas których opowiadamy o naszym wolontariacie, doświadczeniach misyjnych i własnych świadectwach.
Najpierw zaznajomiliśmy się ze sztuką przemawiania. Poznaliśmy dobre rady co robić przed, w trakcie i po prezentacji. Między innymi w tedy, gdy trema utrudnia nam mówienie i mąci myśli, ręce nadmiernie drżą, a my sami nie potrafimy wydobyć z siebie dźwięku. Dowiedzieliśmy się również jakie cechy powinna zawierać dobra prezentacja, m.in:
-krótka
-prosta
-ciekawa
-błyskotliwa
-przekonująca
-zapadająca w pamięć

Ważna jest także „mowa ciała”. Nasza postawa oraz komunikacja niewerbalna są równie istotne podczas wystąpienia. Pod koniec spotkania cofnęliśmy się w czasie o parę ładnych lat, ponieważ testowaliśmy wiedzę jeszcze ze szkoły. Mieliśmy niezłą powtórkę z j. polskiego, na której omawialiśmy takie zagadnienia jak: akcent, intonacja, emisja, zasady poprawnej wymowy, artykulacja, gestykulacja, a nawet samogłoski. 
 
Podsumowując utrwaliliśmy, że sztuka autoprezentacji to kombinacja następujących elementów :
 
1. Wiarygodność, autentyczność i życzliwość względem otoczenia.
2. Pewność siebie oraz znajomość własnych mocnych stron.
3. Asertywność.
4. Umiejętność skutecznej komunikacji.
5. Umiejętności „techniczne”-tworzenie prezentacji, sztuka przemawiania.
 
 
Małgosia
 

I zdrowia, i szczęścia i błogosławieństwa!

Z okazji zbliżającego się wspomnienia św. Jerzego, w minioną środę, spotkaliśmy się na imieninowej Mszy Świętej w intencji naszego opiekuna- ks. Jerzego Babiaka.

W czasie Eucharystii modliliśmy się za misjonarzy, wolontariuszy misyjnych i ich dzieła, osoby mające problem z przebaczeniem drugiemu człowiekowi, a szczególnie zawierzyliśmy ks. Jerzego, prosząc o zdrowie, radość ducha i potrzebne łaski. Podczas Ewangelii usłyszeliśmy słowa : „«Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.
W czasie homilii ks. Jerzy uświadomił nam, że każdy człowiek posiada bardzo wiele pragnień, lecz czy one wszystkie są nam niezbędne? Często, staramy się o rzeczy, które tak naprawdę nie mają żadnego znaczenia w naszym życiu. Naszym najpotrzebniejszym i najsilniejszym pragnieniem powinien być Pan Bóg. To On jest prawdziwym CHLEBEM ŻYCIA, z którego powinniśmy czerpać: wiarę, nadzieję i miłość.

Jeśli mamy w sobie wiarę i przeżywamy ją głęboko każdego dnia, to nasze wszystkie pragnienia powinny być zaspokojone, ponieważ w sercu każdego z nas gości Ojciec, który daje pokój.

Po Mszy Świętej obdarowaliśmy ks. Jerzego prezentem i wspólnie zaśpiewaliśmy życzenia. Następnie wybraliśmy się na pizze i lody. Mogliśmy w miłej atmosferze ze sobą porozmawiać, a przede wszystkim być razem. Był to wyjątkowy dzień dla naszej WSPÓLNOTY.

 

Patrycja

 

Ogólnopolski Zjazd SWM

W dniach 13-15 kwietnia w naszym oddziale we Wrocławiu odbył się Ogólnopolski Zjazd Wolontariuszy Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego pod  hasłem: „Adopcja miłości”.

Naszych gości przybyłych m.in z Krakowa, Gdyni a nawet z Kolumbii, gościliśmy w szkole przy ul. Świętokrzyskiej, gdzie odbywały się główne wydarzenia naszego zjazdu.

W piątek modliliśmy się za wolontariuszki przebywających obecnie na misjach w Peru. Odbyła się także projekcja filmu „Lion, droga do domu” opowiadająca prawdziwą historię chłopca, który zgubił się w Indiach i został adoptowany.

Kolejnego dnia wolontariusze mogli posłuchać prelekcji o wakacyjnym projekcie w Liberii – wygłoszonej przez Iwonę i Martę oraz wykład Oli na temat Adopcji Miłości. Nie zabrakło również warsztatów fotograficznych oraz animacyjnych prowadzonych przez Księdza Jerzego i Asię. W sobotę po południu uczestnicy brali udział w  „Biegu Indyjskim”, podejmując zadania i rozwiązując zagadki związane z tym krajem. Wieczorem odbył się grill na którym nie zabrakło również rekreacji – graliśmy w piłkę oraz palanta.

W niedzielę natomiast, Marta i Judyta opowiedziały o wolontariacie w Indiach, gdzie spędziły w tym kraju pół  roku. Następnie odpowiadaliśmy na pytania w quizie przygotowanym przez Agatę.

Ważnym elementem naszego spotkania były wspólne Msze Święte oraz modlitwa, która pomogła nam poczuć się jak jedna wielka rodzina. Zobaczyliśmy wartość wspólnoty, jak bardzo jest ona potrzebna i jak wewnętrznie nas ubogaca. Kiedy dzielimy się swoimi talentami i pomagamy sobie wzajemnie możemy tą radość i dobro przekazywać dalej – tym najbardziej potrzebujących.

 

Zjazd we Wrocławiu był bardzo udany. Dziękujemy wszystkim za obecność i zaangażowanie.

Już teraz zapraszamy na kolejny, który odbędzie się w przyszłym roku 🙂

 

                                                                                                                                           Karolina

 

 

Spotkanie z kulturą Ameryki Południowej

Jeżeli nasza wiedza o kulturze Ameryki Południowej na początku środowego spotkania była ograniczona do znajomości co najwyżej kilkunastu faktów, to dzięki Manueli, 2 godziny później, byliśmy bogatsi o całą mnogość informacji na temat tego fascynującego kontynentu!
 
Nasza wolontariuszka bardzo celnie rozpoczęła spotkanie przyrównując rozumienie kulturowe do góry lodowej. Świadomość kultury danego kontynentu jest tak naprawdę tylko czubkiem góry lodowej, natomiast całe bogactwo zawarte w poznaniu obyczajowości, tradycji czy duchowości tkwi w naszej podświadomości, przypominając ogromną bryłę lodu, zanurzoną w wodzie.
 
Manuela zaakcentowała także inną, równie interesującą kwestię dotyczącą naszego naturalnego postrzegania innej kultury jako lustra dla naszej obyczajowości. Nie można się nie zgodzić z postawioną przez Nią tezą, że istotnie każda kultura jest punktem wyjścia do lepszego rozumienia świata.
 
W części ćwiczeniowej, każda z grup miała za zadanie narysować „Człowieka Ameryki Południowej”. Nasze skojarzenia dotyczące ludności tego kontynentu były raczej zgodne i oscylowały wokół wspólnego motywu. Według nas „Człowiek Ameryki Południowej” charakteryzuje się intensywną pobożnością ludową zakorzenioną we wszystkich krajach tego kontynentu. 
 
Następnie Manuela przedstawiła nam częściową charakterystykę zwyczajowości Ameryki Południowej na przykładzie Boliwii, w której przebywała w 2012 roku. Językami dominującymi na całym kontynencie są hiszpański lub portugalski. W Boliwii natomiast można również napotkać ludzi potrafiących mówić rdzennym językiem keczua. Specyficzną faunę Ameryki Południowej stanowią takiej gatunki zwierząt jak lama, jaguar, tapir, wigoń czy anakonda. Do często spotkanych roślin użytkowych zaliczamy ziemniaki, kakaowce, ananasy, tytoń, a także krasnodrzew pospolity. 
 
W Boliwii, bardzo popularne jest święto tzw. Pachamamy czyli „matki ziemi”. Dość powszechne są również pochody, w których uczestniczą najważniejsi urzędnicy państwowi z prezydentem kraju na czele. Jednak kultura Ameryki Południowej związana jest głównie z wiarą chrześcijan. Należy wspomnieć o bardzo licznych przejawach pobożności takich jak pielgrzymowanie do sanktuariów Chrystusa oraz Matki Bożej, jak również intensywna praktyka świąt i sakramentaliów (woda, bierzmowanie, święto Bożego Narodzenia, żywa Droga Krzyżowa skoncentrowana na formę, Wielkanoc) dające wiernym okazję spotkania żyjącego Chrystusa. Jak zapewnia Manuela, pobożność ludowa jest właściwie ukierunkowana i pogłębia świadomość przynależności do Kościoła, rozbudza zapał i pomaga w odpowiedzi na teraźniejsze wyzwania sekularyzacji.
 
Na koniec spotkania dopracowywaliśmy najdrobniejsze szczegóły organizowanego przez nas zjazdu Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego, odbywającego się u nas, we Wrocławiu, w dniach 13-15 kwietnia. Serdecznie zapraszamy!!!
 
Emil 
 

Chwila ważniejsza od jakości

W minioną środę podczas spotkania odbyła się druga część warsztatowa dotycząca fotografii.

Ksiądz Jerzy na wstępie powiedział bardzo ważne zdanie, iż: zdjęcie zdjęciu nie jest równe.
Jedne są bardziej wyraźne, inne mniej, ale to co je łączy to cel. Każde  zdjęcie ma jakiś cel, jest to coś do czego się wraca po latach wówczas nabierają one zacznie na wartości.

W tym czasie skupiliśmy się szczególnie na aspektach:
-rysowanie światłem
-zatrzymanie czasu
-ukazanie emocji
-mocny punkt
-kadr 
I tak dowiedzieliśmy się czym jest światło twarde i światło miękkie (ostre i delikatne), kiedy najlepiej jest  fotografować w ciągu dnia i w jaki sposób odpowiednio ustawić aparat lub obiekt fotografowany aby zdjęcie wyszło jak najlepiej.

Ponadto poznaliśmy takie pojęcia jak: zdjęcie konturowe, fotografia portretu, podróżnicza czy reportażu. Zobaczyliśmy też zdjęcia  wybitnych artystów tj: Hartwig Edward czy Nika Uta.

Cenną informacją była nas tzw. chwila ważniejsza od jakości.
Co znaczy, że czasami warto zrobić zdjęcie „tu i teraz” nie zastanawiając się nad jego efektem.
 

Magda K. 

 

 

Serce wielkie nam daj…!

… zdolne objąć świat”

Zbliża się wyjątkowy czas Wielkiej Nocy, w SWM Wrocław przygotowywaliśmy listy z podziękowaniami i zaproszeniami na 10-lecie naszego oddziału dla ponad 500 darczyńców i sympatyków. Ich nieocenione wsparcie jest bezcennym wyrazem troski o najbardziej potrzebujących.

W tym czasie refleksji, szczególniemocno dostrzegamy jak ważny jest dla nas drugi człowiek. Przekonujemy się jak wiele mamy
i często zapominamy o tak prostych słowach jak: DZIĘKUJĘ.
W miłej atmosferze uczyliśmy siebie wzajemnie jak ważna jest pamięć o tych, którzy poświęcają swój czas, abyśmy mogli  realizować swoją misję. Choć listów było dużo i niemal „fruwały” pod sufitem, gdy zabraliśmy się do pracy, to słuchając pięknych pieśni (śpiewając także) nawet nie zauważyliśmy jak szybko cała praca była wykonana.
Naszą uwagę zaczyna przyciągać też organizacja ogólnopolskiego  zjazdu SWM, który tym razem odbędzie się we Wrocławiu, w dniach 13-15 kwietnia będziemy gościć wolontariuszy wszystkich oddziałów. Już dziś zapraszamy! 

 

Kamil S. 

 

 

Niedziela Młodych

W minioną niedzielę po raz kolejny  licznie wzięliśmy udział w obchodach Niedzieli Palmowej na Ostrowie Tumskim.

Po procesji i wspólnej Eucharystii przeszliśmy na stoisko przygotowane w auli Papieskiego Wydziału Teologicznego, gdzie dumnie reprezentowaliśmy nasz wolontariat. W tym czasie promowaliśmy misje i działalność Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego oraz zachęcaliśmy młodych do przyjścia na nasze środowe spotkania.  

Była to wspaniała okazja do integracji i lepszym poznaniem siebie nawzajem pomiędzy wrocławskimi wspólnotami.   

Magda K. 

Rekolekcje w Pajęcznie

W dniach 21-23 marca br. nasze wolontariuszki: Paula, Judyta i Magda głosiły rekolekcje dla uczniów szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum w Pajęcznie.

Pierwszy dzień odbył się pod hasłem: „ Jestem dzieckiem Boga” – gdzie głównym tematem była akceptacja samych siebie, bo przecież jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. Pokazanie jak ważna jest relacja z drugim człowiekiem oraz jak współczesne uzależnienia niszczą te relacje.

Drugi dzień był dniem pokutnym. Uczestnicy rekolekcji mieli okazję do sakramentu pojednania a następnie do spotkania z Jezusem Chrystusem podczas wspólnej Eucharystii. Tego dnia na przykładzie dwóch eksperymentów pokazałyśmy jak bardzo grzech niszczy ludzi od środka. Człowiek pusty, bez żadnych wartości jest bardzo podatny na zewnętrzne bodźce, które mają destrukcyjny wpływ na niego a jedyną drogą do zbawienia jest Chrystusowy Krzyż. W czwartek też miałyśmy okazję pojechać do „Betel” w Działoszynie, domu, w którym na co dzień mieszka obecnie 8 niepełnosprawnych chłopców.  Każdy z nich posiada w sobie ogrom energii oraz talenty, które w miarę możliwości mogą rozwijać.   

Ostatniego dnia odbyła się śpiewana Droga Krzyżowa a następnie Judyta, która dopiero od tygodnia przebywa w Polsce opowiedziała co nieco o Indiach. O tamtejszej kulturze i ludziach, którzy są bardzo otwarci i nie boją się wychodzić pierwsi do drugiego człowieka. Opowiedziała także o codziennych trudach z jakimi zmagają się tamtejsi uczniowie a mimo wszystko są pełni radości i otwartości.
Postacią towarzyszącą szczególnie w spotkaniach z dziećmi był św. Dominik Savio, który już od wczesnej młodości dążył do świętości i swój zamierzony cel osiągnął.

Podczas rekolekcji spotkałyśmy się  ogromną otwartością kapłanów oraz wiernych z parafii. Przez dyrektorów szkół i katechetów zostałyśmy bardzo ciepło przyjęte, a słowa podzięki od uczniów wywołały u nas wzruszenie.

 

Magda K.

 

 

 

Kultura Azji

W minioną środę spotkanie rozpoczęliśmy modlitwą nieszpory w której czytanie wyjątkowo mnie poruszyło. Pozwolę sobie przytoczyć fragment:  

„Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg wam przebaczył w Chrystusie. Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu”.

Czas postu to czas zastanowienia nad tym jak żyjemy oraz jak wygląda życie innych ludzi w dalekich zakątkach świata.

Tym razem Agata przybliżyła nam swoją prezentacją i opowieściami Azję. Różnorodność zapachów, przypraw, gwaru, tłoku, ryżu, opadów deszczu to kilka z naszych skojarzeń, jakie przyszły Nam do głowy, gdy zostalismy zapytani o tę część świata.

Azję zamieszkuje 4,4 mld ludzi, co stanowi 60% ludności świata!  Najliczniejszą grupę stanowią ludzie rasy białej i żółtej. Największymi miastami Azji są między innymi: Tokio, Mumbaj, KaracziDelhi, Seul, Stambuł, Szanghaj, Dżakarta, Pekin, TeheranBangkok.

Na tym kontynencie występują niemal wszystkie wiary współczesnego świata. Azjaci wierzą zarówno w nowoczesne ruchy religijne, jak i w religie monoteistyczne (chrześcijaństwo, islam i judaizm ) oraz politeistyczne (hinduizm, buddyzm). Najwięcej wyznawców ma islam i hinduizm. Wszystko zależy od tego, w jakiej części Azji się znajdujemy.

 

Pod koniec spotkania zostaliśmy podzieleni na grupy. I każda z nich miała za zadanie przedstawić scenkę, dzięki której zostanie (pół żartem pół serio) przybliżona kultura danego Państwa.  I tym sposobem taniec japoński wywołał wiele radości na naszych twarzach. 😊 Dzięki rekwizytom mogliśmy wczuć się w kultury innych krajów i przy okazji obejrzeć z bliska kolorowe w swych barwach sarii.

Marta B.